Ik herinner me nog goed mijn eerste ontmoeting met mijn gastgezin. Ik was net klaar met de oriëntatieweek in Rosario en ik was één van de laatste die nog niet opgehaald was. Dat was echt een raar moment. Het enige wat ik toen kon zeggen was: ‘Hola, soy Lisanne!’. Ik kon nog niks van Spaans dus verder dan dat kwam ik ook niet.  De eerste weken spraken we in huis dan ook een rare mix van Spaans en Engels. We noemde dat Spanglish. Maar na een tijdje heb ik mijn familie verboden Engels te praten want anders leer ik het natuurlijk nooit.  Ik zit nu al bijna 4 maanden in Argentinië en mijn Spaans is enorm vooruit gegaan. Ik kan al hele gesprekken volgen en ook meepraten, televisie kijken lukt gewoon, de winkelmedewerkers hebben ze niet eens door dat ik een buitenlander ben en ik droom soms zelfs in het Spaans!

Ik woon nu in het stadje Santo Tomé (Santa Fe) bij een ontzettend gezellige familie  en ik ben zo blij dat ik bij hen terecht ben gekomen. Ik heb 4 zussen, wat ik echt geweldig vind want in Nederland heb ik alleen maar broers.  Met mij erbij leven we dus met 5 meisjes, een moeder en een vader in één huis. Ik ga vooral veel om met de jongste 2 en bij Paula mijn jongste gastzus zit ik ook in de klas.

School in Agrentinië is wel even iets heel anders dan in Nederland. De eerste dag dat ik naar school zou gaan regende het. Nou is het zo dat als het regent in Argentinië je niet naar school hoeft. Mijn eerste schooldag ging dan dus ook al niet door. Op de meeste scholen in Argentinië moet je ook een uniform dragen, maar omdat ik op een speciale kunstschool zit hoeft dat bij mij niet. Elke dag moet ik om 6 uur opstaan en om 10 voor 7 nemen we de bus naar Santa Fe. Op maandag wordt altijd voor dat de lessen beginnen de vlag gehesen en worden de leerlingen toegesproken door de directrice. De lessen beginnen altijd om half 8 en dan zit ik op school tot ongeveer 12 of 1 uur. Daarna gaan we naar huis om te eten.

De rest van de middag zijn we vrij en in Argentinië is het heel normaal dat de hele dag door vrienden het huis in en uit lopen. Ik heb een ontzettend leuke vriendengroep en we zien elkaar dan ook elke dag. We drinken heel vaak in de middag Tereré met z’n alle. Dit vind ik echt één van de leukste Argentijnse gewoontes die erg bestaan. In Argentinië wordt een speciale thee gedronken die Maté wordt genoemd. Dit wordt met een speciaal rietje gedronken zodat je de yerba (theeblaadjes) niet opdrinkt. Elke keer wordt er dan weer heet water bijgeschonken en zo gaat de Maté het hele kringetje rond. Mijn vrienden en ik drinken altijd Tereré. Dat is Maté maar in plaats van warm water giet je er sap bij en is het dus koud. Tegenwoordig drinken we het heel veel en met veel ijsklontjes omdat de temperatuur toch al aardig hoog is in november. Ik ben onderhand echt verslaafd aan Tereré.

En zo heb ik hier nog een heleboel andere gewoontes leren kennen waar ik toch wel enorm van geniet. Zoals asado (Argentijnse barbecue) ,die ik vreselijk lekker vind, ik zou nu al niet meer zonder dulce de leche (karamelpasta) kunnen leven, het spel ‘truco’ beging ik al aardig te begrijpen en ik ben ook al fan van Colón de voetbalclub van Santa Fe. Het Argentijnse uitgaansleven wil je echt niet missen. Tot 5/6 uur ’s staat iedereen hier op de dansvloer en er komt een heleboel Spaanstalige muziek, zoals Cumbia en Los Wachiturros voorbij. En ook verjaardagen worden enorm uitgebreid gevierd.

Argentinië is werkelijk een prachtig land. De mensen zijn lief, behulpzaam, erg nationalistisch en samen zijn is heel belangrijk. De temperatuur stijgt hier met de dag en ik kijk erg uit naar mijn eerste kerst, jaarwisseling en verjaardag in de zomer. Mijn Spaans blijf vooruit gaan en ik hoop dat ik het op een dag zo goed kan dat ze alleen nog maar uit mijn blonde haar kun opmaken dat ik uit Nederland kom.
 Ik ga nog zeker 6 volle maanden genieten hier. Voor mij is het Argentijnse leven namelijk één groot feest!

Besos
Lisanne,  Argentinië 2011-2012